مقابله با پيري مغز انسان، با بكارگيري مناطق ديگر مغز

مقابله با پيري مغز انسان، با بكارگيري مناطق ديگر مغز به تازگي تحقيقات جديدي در باره وضعيت توانايي هاي مغز انسان در سنين پيري انجام شده كه به ويژه بر روي امكان سازگاري افراد مسن با شرايط ايجاد شده براي مغز و مقابله با زوال عقل متمركز بوده است. اين پژوهش، شواهد قانع كننده اي را ارائه مي كند كه بر طبق آن، افراد مسن مي توانند با استفاده از مناطق مختلف مغز براي حفظ عملكرد ذهني، با ''زوال عقل'' مبارزه كنند. به گزارش ايتنا، اين كشف، سازگاري قابل توجه مغز انسان را نشان مي دهد و اميد به راهبردهايي براي حفظ عملكرد شناختي با افزايش سن را ارائه مي دهد. پيري و آغاز زوال عقل با افزايش سن، مغز ما تحت فرآيند طبيعي آتروفي(زوال) قرار مي گيرد كه با از دست دادن سلول هاي عصبي و اتصالات سيناپسي(بين سلولي) مشخص مي شود كه منجر به كاهش عملكرد مغز مي شود. با اين حال، همه افراد به يك اندازه زوال شناختي را تجربه نمي كنند، و همين واقعيت، دانشمندان را بر آن داشته تا عواملي را كه به سلامت مغز بهتر در برخي افراد كمك مي كنند، بررسي نمايند. گاهي مغز مي تواند اثرات پيري را با استفاده از نواحي اضافي مغز براي كمك به كارهاي شناختي، كاهش دهد. اگرچه مطالعات قبلي راديولوژيك مغز، اين فرآيند را نشان داده اند، تأثير آن بر عملكرد و پتانسيل هاي شناختي مغز همچنان نامشخص باقي مانده است. اين تحقيقات جديد كه مبتني بر مطالعه مشتركي بين دانشگاه كمبريج و دانشگاه ساسكس است، شواهد قوي ارائه كرده است كه نشان مي دهد فعال كردن مناطق مكمل مغز باعث افزايش عملكرد شناختي در افراد مسن مي شود. دكتر كامن تسوتانوف، پژوهشگر انجمن آلزايمر در دانشگاه كمبريج در اين خصوص توضيح داده: «توانايي ما در حل مسائل انتزاعي، نشانه اي از ''هوش سيال'' است، اما با افزايش سن، اين توانايي شروع به كاهش قابل توجهي مي كند. برخي افراد بهتر از ديگران اين توانايي را حفظ مي كنند. آيا آنها مي توانند نواحي ديگري از مغز را براي غلبه بر تغييرات استفاده كنند؟» در اين مطالعه، در حين انجام تصويربرداري رزونانس مغناطيسي عملكردي (fMRI)، 223 داوطلب وظيفه داشتند تا در مجموعه اي از پازل ها، موارد عجيب و غريب را شناسايي كنند. اين تكنولوژي به محققان اجازه داد تا الگوهاي فعاليت مغز مرتبط با تغييرات در جريان خون را مشاهده كنند. نقش كونئوس در جبران توانايي هاي شناختي نتايج مطالعه اين گروه تأييد كرد كه توانايي حل مسئله به طور كلي با افزايش سن كاهش مي يابد؛ با اين حال، دو ناحيه مغز يعني كونئوس در پشت مغز و يك ناحيه از قشر پيشاني را شناسايي كردند كه در شركت كنندگان مسن تر فعال تر بودند و با عملكرد بهتر وظايف مرتبط بودند. كونئوس معمولاً با تمركز بينايي مرتبط است و اين مطالعه نشان مي دهد كه افزايش فعاليت در اين بخش، ممكن است استراتژي جبراني براي غلبه بر چالش هاي حافظه بصري باشد. دكتر الكسا موركوم از دانشكده روانشناسي و مركز تحقيقات علوم اعصاب ساسكس، خاطرنشان كرد كه اين يافته ها، فرضيات قبلي در مورد اتكا به شبكه تقاضاي چندگانه را به چالش مي كشد. ماركوم گفت: «اين يافته جديد همچنين اشاره مي كند كه فرآيند هاي جبراني در پيري به شبكه تقاضاي چندگانه -آنطور كه قبلاً فرض مي شد- متكي نيست، بلكه مناطقي را جذب مي كند كه عملكرد آنها در پيري حفظ مي شود.» پيري مغز و تاب آوري شناختي اين مطالعه مهم نشان مي دهد كه افراد مسن مي توانند عملكرد شناختي خود را با درگير كردن مناطق اضافي مغز، به ويژه كونئوس، افزايش دهند. اين كشف، فرضيات پيشين را در مورد مكانيسم هاي انطباقي مغز در مبارزه با پيري به چالش مي كشد. يافته هاي دكتر كامن تسوتانوف و تيمش با برجسته كردن ظرفيت مغز براي جبران تغييرات مرتبط با سن، اميدواري براي توسعه مداخلاتي است كه مي تواند افراد بيشتري را براي حفظ توانايي هاي ذهني تا سال هاي آخر زندگي شان توانمند كند و در نهايت كيفيت زندگي را افزايش دهد.