كشف فسيلي كه دانسته هاي اولين انقراض را به چالش مي كشد

كشف فسيلي كه دانسته هاي اولين انقراض را به چالش مي كشد به گزارش سيتنا، محققان مي گويند بر خلاف فرضيه هاي قبلي ممكن است كره زمين در ميانه هفتمين رويداد بزرگ انقراضي خود باشد. دانشمندان شواهدي از يك رويداد انقراض دسته جمعي كه قبلاً ناشناخته بود، يافته اند كه نيم ميليارد سال پيش رخ داده است. در حالي كه الگوهاي انقراض در طول زمان افزايش و كاهش مي يابند، به طور كلي پذيرفته شده كه پنج بازه زماني اصلي وجود دارد كه طي آنها بيش از 70 درصد حيات روي زمين از بين رفته است. اولين مورد انقراض در حدود 450 ميليون سال پيش در پايان دوره اردويسين رخ داد و تا 85 درصد از همه گونه هاي زنده در آن زمان از بين رفت. بدترين رويداد انقراضي هم در پايان دوره زمين شناسي پرمين رخ داد و تا 96 درصد از كل گونه هاي زنده از بين رفت. جديدترين رويداد از اين دست 66 ميليون سال پيش در پايان دوره كرتاسه رخ داد كه همه دايناسورها را از بين برد. اما در مطالعه جديد، دانشمندان آمريكايي شواهدي را از يك رويداد انقراض دسته جمعي ديگر يافته اند كه حدود 100 ميليون سال زودتر از اولين مورد پذيرفته شده فعلي رخ داده است. اين تحول مربوط به دوره ادياكاران در حدود 550 ميليون سال پيش است، يعني زماني كه حيات چند سلولي پيچيده براي اولين بار آغاز شد. سوابق فسيلي اين دوره به دلايل مختلفي مبهم است. زيرا موجوداتي كه در آن زمان زندگي مي كردند تا حد زيادي بدن نرمي داشتند و بنابراين فسيل هاي چنداني از آنها باقي نمانده است. به علاوه، مدت زمان زيادي از آن زمان گذشته است و بسياري از فسيل هاي دوره ادياكاران در اعماق زمين قرار گرفته و از بين رفته اند. اين امر شناسايي نشانه هاي يك رويداد انقراض جمعي را دشوار مي كند. به نظر مي رسد ركورد كاهش تنوع حيات از اواسط تا اواخر اين دوره رخ داده، اما تعيين اين كه آيا اين امر به انقراض كامل منجر شده يا خير، مشكل است. براي مطالعه اين موضوع، محققان پايگاه داده اي از تقريباً همه حيوانات شناخته شده دوره ادياكاران از سراسر جهان و در طول ده ها ميليون سال جمع آوري كردند. آنها زمان زندگي و ناپديد شدن اين موجودات، محيط، اندازه و شكل بدن، رژيم غذايي، عادات و اينكه آيا مي توانند حركت كنند يا نه را بررسي كردند. با انجام اين كار، محققان دريافتند كه حدود 80 درصد از حيوانات زنده در دوره ادياكاران مياني در اواخر اين دوره منقرض شده بودند. محققان همچنين بر اين باورند كه شواهدي براي كشف علت اين رويداد انقراضي در دست دارند. سوابق زمين شناسي نشانه هايي از كاهش سطح اكسيژن اقيانوس ها را در آن زمان نشان مي دهد، و جالب اينجاست كه به نظر مي رسد حيواناتي كه زنده مانده اند، براي زندگي با اكسيژن كم سازگار بوده اند.