كتاب" معرفت امام زمان(ع) و تكليف منتظران" تلاشي است از سوي دكتر ابراهيم شفيعي سروستاني كه در آن نويسنده به بررسي و شرح مباني لازم براي فهم صحيح مهدويت مي پردازد و از سوي ديگر كارهايي كه يك منتظر بايد در انتظار امام زمانش انجام دهد را مورد توجه قرار مي دهد.
به گزارش پايگاه فكر و فرهنگ مبلغ، فرا رسيدن نهم ربيع الاول، نيكوفرصتي است تا به معرفي آثار ارزشمند مرتبط با حضرت حجت بن الحسن(عج) بپردازيم به اين اميد كه بينش و معرفت ما به قطب عالم امكان، روز به روز به واسطه همين فرهنگ مطالعه، سير صعودي داشته باشد.
بنابر روايت حوزه، كتاب "معرفت امام زمان(عج) و تكليف منتظران" تلاشي است ارزشمند به همت نويسنده و پژوهشگر مطرح، جناب آقاي دكتر ابراهيم شفيعي سروستاني كه كوشيده به سهم و وُسع خويش، پاسخي در خور به شور و شوق وصف نشدني منتظران موعود در راستاي ارتقاي آگاهي و معرفت آن ها نسبت به ويژگي هاي حضرت ولي عصر(عج)، تاريخ عصر غيبت، تكاليف منتظران در عصر حاضر، چندوچون قيام و نيز انقلاب رهايي بخش صاحب الزمان(عج) بدهد.
نويسنده در اين كتاب با مورد توجه قرار دادن دو دسته به بررسي مباحث مختلف در اين كتاب پرداخته است؛ نخست، مباحث ناظر بر شناخت امام عصر و ويژگي هاي ايشان به عنوان امام زمان وآخرين حجت خداي متعال بر روي زمين و دوم هم مباحث ناظر بر شناخت، تكاليف و وظايف منتظران در عصر غيبت، در وجوه فردي و اجتماعي
شانس من براي مهاجرت چند درصد است؟ (فرم را پر كنيد تا دقيق بگوييم!)
ثبت فرم
قابل توجه مخاطبين عزيز اين كه اين اثر در هفت بخش سامان يافته است كه عبارتند از: 1-زندگي وشخصيت امام مهدي(عج) 2-معرفت امام زمان(عج) 3-مباني و كاركردهاي انتظار 4-ظهوروآخرالزمان، 5-تعيين زمان براي ظهور 6-جهان بعد ازظهور7-بايسته هاي گسترش فرهنگ مهدوي و جلوه هاي انتظار.
كتاب" معرفت امام زمان(ع) و تكليف منتظران" از سوي ديگر به بررسي و شرح مباني لازم براي فهم صحيح مهدويت و كارهايي كه يك منتظر بايد در انتظار امام زمانش انجام دهد، مي پردازد. اين اثر در واقع مشتمل بر مجموعه مقالاتي است كه در طول سال هاي 1376 تا 1384 از سوي ابراهيم شفيعي سروستاني نوشته و منتشر شده است، با اين توضيح كه بخش هايي از اين كتاب نيز، چند سال پيش با عنوان "شناخت زندگي بخش" به زيور طبع آراسته شده است.
در بخشي از اين كتاب مي خوانيم؛
"يكي از پرسش هاي مطرح درباره غيبت امام عصر(عج) اين است كه چرا آن حضرت دو غيبت داشته است؛ يكي غيبت صغراو ديگري غيبت كبرا؛ چرا از همان ابتدا، غيبت كبرا آغاز نشد و آن حضرت پس ازيك دوره غيبت هفتادساله، غيبت كبراي خود راشروع كرد!؟
در پاسخ اين پرسش، بايد گفت: غيبت آخرين امام معصوم(عج) در روايات پيش بيني شده بود، ولي زماني كه امام حسن عسكري(ع) به شهادت رسيد، شيعيان به دليل پيشينه 250ساله اي كه از حضور يازده امام معصوم(ع) در جامعه داشتند، به راحتي نمي توانستند غيبت كامل امام از جامعه را بپذيرند. به همين دليل، برخي شيعيان پس از شهادت آن حضرت تا مدتي دچار حيرت و سرگرداني شدند. بنابراين، لازم بود قبل از آغاز غيبت كبرا و قطع كامل ارتباط امام با جامعه، براي مدتي، رابطه امام با مردم به واسطه نايبان خاص ادامه داشته باشد، تا مردم به تدريج، آماده پذيرش غيبت كامل امام ومراجعه به فقها به عنوان نايبان عام امام زمان(عج) شوند. به بيان ديگر، دوران غيبت صغرا، دوران تمرين و آماده سازي شيعيان براي ورود به دوران غيبت كبرا بود. در همين دوره، به تدريج، همه فرقه هاي پراكنده اي كه پس از شهادت امام يازدهم در موضوع جانشيني آن حضرت به وجود آمده بودند، از ميان رفتند و همه شيعيان بر پيروي از فرزند امام حسن عسكري(ع) به عنوان امام دوازدهم به وحدت و اتفاق نظر رسيدند. "