بر اساس گزارش كميته EAT-Lancet، هر ساله مي توان از حدود 15 ميليون مرگ پيشگيري كرد و انتشار گازهاي گلخانه اي كشاورزي را تا 15 درصد كاهش داد، اگر مردم در سراسر جهان به رژيم هاي غذايي سالم تر و عمدتاً گياهي روي بياورند.
تازه ترين مطالعه در اين خصوص، دانشمندان از سراسر جهان را گرد هم آورده تا داده هاي مربوط به نقش غذا در سلامت انسان، تغييرات اقليمي، تنوع زيستي و شرايط كار و زندگي مردم را بررسي كنند.
در نتيجه گيري گزارش آمده است: بدون تغييرات اساسي در سيستم غذايي، بدترين اثرات تغييرات اقليمي اجتناب ناپذير خواهد بود، حتي اگر انسان ها موفق به استفاده از انرژي پاك تر شوند.
يوهان راكستروم، يكي از نويسندگان مطالعه و مدير مؤسسه پُتسدام براي تحقيقات تأثيرات اقليمي، گفت: اگر از مسير غذايي ناپايدار كنوني دور نشويم، در برنامه اقليمي شكست خواهيم خورد. در برنامه تنوع زيستي شكست خواهيم خورد. در امنيت غذايي شكست خواهيم خورد. در بسياري از مسيرها شكست خواهيم خورد.
آدام شريور، مدير رفاه و تغذيه در مؤسسه سياست عمومي و مشاركت شهروندي هاركين گفت: گزارش اول اين كميته در سال 2019 به عنوان يك مطالعه بسيار مهم و تاريخي تلقي شد، زيرا براي اولين بار اصلاحات سيستم غذايي را با جديت در نظر گرفت و سلامت انسان و محيط زيست را در نظر گرفت.
يك رژيم غذايي سلامت سياره اي مي تواند هر ساله از 15 ميليون مرگ جلوگيري كند
اولين گزارش EAT-Lancet يك رژيم غذايي سلامت سياره اي را پيشنهاد كرد كه بر اساس غلات، ميوه ها، سبزيجات، آجيل و حبوبات استوار است. به روزرساني اين گزارش نشان مي دهد كه براي بهبود سلامت خود و همچنين كاهش گرمايش جهاني، بهتر است مردم هر روز يك وعده پروتئين حيواني و لبنيات مصرف كنند و مصرف گوشت قرمز را به حدود يك بار در هفته محدود كنند.
اين توصيه ها به ويژه براي مردم كشورهاي توسعه يافته كه به طور نامتناسبي به تغييرات اقليمي كمك مي كنند و انتخاب هاي بيشتري در مورد غذاهاي خود دارند، كاربرد دارد.
اين توصيه هاي غذايي بر اساس داده هاي مربوط به خطرات بيماري هاي قابل پيشگيري مانند ديابت نوع 2 و بيماري هاي قلبي عروقي بوده و نه معيارهاي زيست محيطي. محققان مي گويند كه سلامت انسان و سياره در هماهنگي با يكديگر هستند.
راكستروم گفت كه ممكن است به نظر برسد كه نتيجه گيري مشابه شش سال پيش خسته كننده است، اما او اين را دلگرم كننده مي داند زيرا علم غذا حوزه اي پرتحرك با مطالعات بزرگ و ابزارهاي تحليلي بهبود يافته است.
راكستروم گفت: غذا يكي از شخصي ترين انتخاب ها است كه فرد مي تواند انجام دهد و مولفه سلامت قلب همه را لمس مي كند. اگرچه مقابله با چالش هاي جهاني پيچيده است، اما كاري كه افراد مي توانند انجام دهند نسبتاً ساده است، مانند كاهش مصرف گوشت بدون حذف كامل آن.
اميلي كسيدي، همكار پژوهشي در موسسه غيرانتفاعي علوم اقليمي Project Drawdown كه در اين تحقيق شركت نداشته، گفت: مردم غذايي كه مي خورند را با هويت خود مرتبط مي دانند و رژيم هاي غذايي سخت مي توانند مردم را بترسانند، اما حتي تغييرات كوچك هم مؤثر است.
انتخاب هاي غذايي ما مي تواند سياره را از نقطه اوج عبور دهد
محققان علاوه بر تغييرات اقليمي و انتشار گازهاي گلخانه اي، به عواملي مانند تنوع زيستي، استفاده از زمين، كيفيت آب و آلودگي كشاورزي نيز نگاه كرده اند. آنها نتيجه گرفتند كه سيستم هاي غذايي بزرگترين عامل در به خطر انداختن آستانه هاي سياره اي براي يك سياره قابل زندگي هستند.
كاتلين مريگان، استاد سيستم هاي غذايي در دانشگاه ايالتي آريزونا كه در اين تحقيق شركت نداشته، گفت كه اين گزارش از نظر دامنه بسيار جامع است. او گفت كه اين گزارش به اندازه كافي عميق است تا نشان دهد كه چگونه روش هاي كشاورزي و كاري، عادات مصرف و ساير جنبه هاي توليد غذا به هم مرتبط هستند - و چگونه مي توان آنها را تغيير داد.
مريگان گفت: اين مانند هشياري تدريجي ما به نقش غذا در مباحث مربوط به وجود سياره است.
تغيير رژيم هاي غذايي جهاني به تنهايي مي تواند منجر به 15 درصد كاهش در انتشار گازهاي گلخانه اي از كشاورزي شود، زيرا توليد گوشت، به ويژه گوشت قرمز نياز به آزادسازي مقدار زيادي گازهاي گرم كننده سياره دارد، محققان نتيجه گرفتند. افزايش بهره وري محصولات، كاهش ضايعات غذايي و بهبودهاي ديگر مي تواند اين كاهش را به 20 درصد برساند.
كسيدي گفت كه اگر جمعيت كشورهاي با درآمد بالا و متوسط مصرف گوشت گاو و گوسفند را به حدود يك وعده در هفته محدود كنند، همان طور كه در اين گزارش اخير EAT-Lancet توصيه شده است، مي توانند انتشار گازها را معادل كل انتشار سالانه روسيه كاهش دهند.
برقراري عدالت در جهاني نابرابر
در همين حال، اين گزارش نتيجه مي گيرد كه تقريباً نيمي از جمعيت جهان از غذاي كافي، محيط زيست سالم يا كار مناسب در سيستم غذايي محروم هستند. اقليت هاي قومي، بوميان، زنان و كودكان و افرادي كه در مناطق درگير جنگ زندگي مي كنند، همگي با خطرات خاصي براي حقوق بشر و دسترسي به غذا مواجه هستند.
با نزديك شدن به مذاكرات اقليمي سازمان ملل متحد در نوامبر، راكستروم و ساير محققان اميدوارند كه رهبران كشورهاي مختلف ديدگاه هاي علمي درباره سيستم غذايي را در سياست هاي ملي خود بگنجانند.
او گفت: انجام ندادن اين كار ما را به سمتي مي برد كه ما را شكننده تر مي كند.
راكستروم در ادامه افزود: منظور من هم از نظر تأمين غذا، هم از نظر سلامت و هم از نظر پايداري محيط زيست مان است و اين دستورالعملي براي ضعيف تر كردن هرچه بيشتر جوامع است.