تهران- ايرنا- دولت دونالد ترامپ در آستانه تصميمي مهم درباره ونزوئلا است كه نه تنها بر روابط آمريكا در منطقه، بلكه بر آينده سياسي وي و هويت جنبش عظمت را به آمريكا بازخواهيم گرداند (ماگا) هم تأثيري عميق خواهد گذاشت؛ جنبشي كه نگران تكرار تجربه عراق و تغيير محاسبات ژئوپليتيك در نيمكره غربي است.
به گزارش روز چهارشنبه ايرنا، در روزهاي اخير، نشانه هاي روشني از تغيير رويكرد سياست خارجي دولت دونالد ترامپ به ويژه در قبال ونزوئلا ديده مي شود؛ تغييري كه بسياري آن را بازگشت سياست تغيير رژيم (Regime change) مي دانند. اين تغيير مسير، پرسش ها و چالش هاي قابل توجهي را در ميان جريان هاي مختلف سياسي آمريكا، به ويژه جنبش اول آمريكا و طرفداران ماگا (MAGA) ايجاد كرده است.
پوليتيكو نوشت كه ترامپ برخلاف وعده انتخاباتي دور نگه داشتن ايالات متحده از درگيري هاي خارجي رفتار مي كند و اكنون از احتمال يك حمله زميني قريب الوقوع عليه ونزوئلا و حتي كشورهاي ديگر سخن مي گويد.
يكي از مهم ترين پيامدهاي اين دگرگوني، سردرگمي و نگراني ميان چهره هاي ضدمداخله در جنبش ماگا است كه از اصلي ترين حاميان ترامپ بودند و اميد داشتند دولت او تمركز خود را بر مسائل داخلي بيشتر بگذارد. طبق تحليل اين گروه نگرانند كه اقدام نظامي عليه ونزوئلا، همانند تجربه عراق، آمريكا را در مسيري طولاني و پرهزينه گرفتار كند كه مي تواند به بي ثباتي منطقه اي، تشديد مهاجرت، تقويت گروه هاي تبهكار و آسيب به جايگاه سياسي ترامپ منجر شود.
در مقابل، برخي از چهره هاي جمهوري خواه و سياستمداران نزديك به ترامپ تلاش مي كنند بين اين تصميم و مداخلات گذشته آمريكا —به ويژه در خاورميانه— تفاوت قائل شوند. آنان تأكيد مي كنند كه تمركز بر نيمكره غربي و مبارزه با كارتل هاي مواد مخدر با منافع حياتي آمريكا گره خورده است. به نوشته پوليتيكو، دولت ترامپ نيز به طور رسمي از به كار بردن اصطلاح تغيير رژيم پرهيز مي كند و نيكلاس مادورو را به عنوان يك رئيس باند مواد مخدر معرفي مي كند كه در چارچوب عمليات عليه كارتل ها هدف قرار گرفته است.
طبق اين گزارش، منابع نزديك به كاخ سفيد گزارش داده اند كه ترامپ خود پيگير فشار حداكثري بر ونزوئلاست و حتي در تماس اخير با مادورو، به او هشدار داده كه يا كشور را ترك كند يا با عواقب جدي مواجه خواهد شد. حضور بيش از دوازده ناو جنگي و 15 هزار نيروي نظامي آمريكا در منطقه، اين تهديد را جدي تر كرده است.
اين تغيير رويكرد، بحث هاي عميقي در درون جنبش ماگا ايجاد كرده است. شخصيت هايي مانند جِي دي ونس كه پيش تر از مخالفان جدي مداخله جويي خارجي بودند، اكنون تلاش مي كنند اقدام احتمالي آمريكا در ونزوئلا را توجيه كنند. آنها معتقدند كه نوع مداخله اهميت دارد، يعني اگر عمليات محدود، هدفمند و بدون اعزام نيروي زميني باشد، مي تواند با اصول اول آمريكا سازگار باشد.
در اين ميان، برخي كارشناسان نسبت به خلاء قدرت در ونزوئلا هشدار مي دهند. پوليتكو تاكيد دارد: مخالفان مداخله هشدار مي دهند كه بركناري مادورو پايان مشكلات آمريكا با ونزوئلا نخواهد بود. سرنگوني وي ممكن است خلاء قدرت ايجاد كند كه مهاجرت را افزايش مي دهد، گروه هاي مجرم يا مرتبط با كارتل ها را تقويت مي كند يا بازارهاي انرژي را بي ثبات مي سازد — پيامدهايي كه شبيه سال هايي است كه آمريكا صرف بازسازي عراق كرد و نمي توان به سادگي آن را ناديده گرفت.
ايان برمر رئيس شركت ارزيابي ريسك جهاني گروه اوراسيا در نيويورك اعتقاد دارد: ترامپ هنگام نامزدي انتخابات سال 2024 درباره تغيير رژيم صحبت نمي كرد. اين يك ايده نئومحافظه كارانه است كه از آن فاصله داشت و در سراسر جهان بي اعتبار شده است. بنابراين آمريكا به طور يكجانبه وارد (ونزوئلا) خواهد شد بدون حمايت زياد از سوي كشورهاي ديگر يا مردم آمريكا و بدون دليل قانع كننده.
با اين حال، مقامات ارشد همراه ترامپ تأكيد دارند كه هر تصميمي درباره ونزوئلا اتخاذ شود، مطابق با سياست اول آمريكا خواهد بود، حتي اگر در داخل ائتلاف رئيس جمهور اختلاف وجود داشته باشد.