چين در حال توسعه سامانه اي براي رصد و مقابله با تهديد سيارك ها است؛ پروژه اي كه هدف آن، شناسايي اجرام نزديك به زمين و در صورت لزوم، تغيير مسير آن ها براي جلوگيري از برخورد احتمالي با سياره زمين است. اين برنامه در ادامه موفقيت مأموريت DART ناسا قرار مي گيرد كه در سال 2022 توانست با برخورد عمدي به سيارك ديمورفوس، مسير حركت آن را با موفقيت تغيير دهد.
به گزارش ايتنا و به نقل از BGR، با توجه به افزايش نگراني ها درباره عبور سيارك هاي بزرگي مانند آپوفيس از نزديكي زمين در سال هاي آينده، هرچند دانشمندان احتمال برخورد اين جرم آسماني با زمين را رد كرده اند، و همچنين با توجه به تعداد بالاي سيارك هاي نزديك به زمين كه تاكنون شناسايي شده اند، توسعه سامانه هاي دفاع سياركي به يكي از اولويت هاي برنامه هاي فضايي كشورها تبديل شده است.
بر اساس گزارش هاي منتشرشده، چين چندين راهكار مختلف را براي مقابله با تهديد سيارك ها بررسي مي كند. محتمل ترين گزينه، استفاده از روش برخورد جنبشي است؛ روشي كه در آن يك فضاپيما با سرعت بالا به سيارك برخورد مي كند تا مسير حركت آن تغيير كند يا در صورت نياز، ساختار آن دچار اختلال شود. اين همان فناوري است كه ناسا در مأموريت DART با موفقيت به كار گرفت و چين نيز قصد دارد نخستين آزمايش عملي آن را در سال 2027 انجام دهد.
علاوه بر اين، پژوهشگران چيني گزينه هاي ديگري را نيز در دست بررسي دارند. يكي از اين روش ها استفاده از تراكتور گرانشي است؛ فناوري اي كه با بهره گيري از نيروي گرانش يك فضاپيما، سيارك را به تدريج به مدار جديد هدايت مي كند. گزينه ديگر، استفاده از فرسايش ليزري است كه با تابش ليزر به سطح سيارك، نيرويي ايجاد مي كند كه مي تواند مسير حركت آن را تغيير دهد. همچنين روش رانش پيوسته نيز به عنوان يكي ديگر از گزينه هاي بالقوه مطرح شده است؛ روشي كه جزئيات فني آن هنوز به صورت رسمي اعلام نشده، اما گفته مي شود امكان هدايت تدريجي سيارك را فراهم مي كند.
نخستين مأموريت چين در سال 2027
برنامه فعلي چين بر انجام نخستين آزمايش برخورد جنبشي در سال 2027 متمركز است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، هدف اين مأموريت سيارك 2016 WP8 خواهد بود.
اين مأموريت شامل دو فضاپيما است؛ يكي به عنوان برخوردكننده و ديگري به عنوان رصدگر. بر اساس برنامه ريزي ها، فضاپيماي برخوردكننده در سال 2029 به سيارك 2016 WP8 خواهد رسيد و با آن برخورد خواهد كرد. همزمان، فضاپيماي رصدگر تغييرات ايجادشده در مدار و نتايج اين برخورد را به دقت بررسي و ثبت خواهد كرد.
چين از دست كم سال 2022 روي اين پروژه كار مي كند. پيش تر گزارش شده بود كه بازه زماني پرتاب اين مأموريت بين سال هاي 2025 تا 2027 خواهد بود و حتي در مراحل اوليه، سيارك ديگري به عنوان هدف در نظر گرفته شده بود. با اين حال، برنامه مأموريت در ادامه اصلاح شد و اكنون پرتاب آن براي دسامبر 2027 برنامه ريزي شده و سيارك 2016 WP8 به عنوان هدف نهايي انتخاب شده است.
هنوز جزئيات رسمي اين مأموريت از سوي مقامات فضايي چين منتشر نشده است، اما گزارش ها نشان مي دهد اين كشور احتمالاً هر دو فضاپيماي برخوردكننده و رصدگر را در قالب يك پرتاب واحد به فضا ارسال خواهد كرد؛ رويكردي كه شباهت زيادي به مأموريت DART ناسا دارد.
چين هم زمان چندين پروژه ديگر نيز در حوزه اكتشاف سيارك ها در دست اجرا دارد كه از جمله مهم ترين آن ها مي توان به مأموريت Tianwen-2 اشاره كرد. اين مأموريت براي مطالعه و نمونه برداري از سيارك كاموآلِوا طراحي شده است.
با افزايش تعداد سيارك هايي كه در دهه هاي آينده از نزديكي زمين عبور خواهند كرد، كارشناسان معتقدند توسعه فناوري هاي دفاع سياركي و همكاري ميان قدرت هاي فضايي جهان، از جمله چين و ايالات متحده، نقش مهمي در كاهش خطر برخوردهاي احتمالي و حفاظت از زمين در آينده ايفا خواهد كرد.