كشف سياهچاله اي بسيار پرجرم كه ستاره ها را در درون خود خاموش مي كند!

سياهچاله جرم كيهاني مرموزي است كه ويژگي ها و رفتارهاي عجيبي دارد. براساس تحقيقات جديد، ستاره شناسان با بررسي داده هاي جمع آوري شده در دهه 1980 شواهدي از حضور سياهچاله اي در فضا يافتند كه از ستاره ها تغذيه مي كند. محققان مي گويند كه به لطف دو كارآموز دبيرستاني از ماساچوست، موفق شدند تا منبع داده هاي جمع آوري شده را به خوبي شناسايي كنند. هنگامي كه ستاره اي بيش از حد به يك سياهچاله نزديك شود، گرانش سياهچاله ستاره را به سمت خود مي كشد. در نهايت ستاره به درون سياهچاله مي افتد و در لحظات پاياني عمر خود انفجاري از نور دارد كه اخترشناسان آن را رويداد «اختلال جزر و مدي» مي نامند. درحاليكه ستاره شناسان اين پديده را حدود 100 بار مشاهده كرده اند، تعداد بسيار كمي از اين مشاهدات متكي بر رويت هاي صورت گرفته به كمك امواج راديويي بوده است – رويداد ثبت شده در دهه 1980 نيز داده هايي راديويي بودند. «ويكرام راوي» ستاره شناس موسسه فناوري كاليفرنيا در پاسادنا در بيانيه اي گفت: «گرانش اطراف سياهچاله اين ستاره هاي بدشانس را از بين مي برد و باعث مي شود آن ها فشرده و به درون سياهچاله سقوط كنند. اين يك فرآيند واقعا دردناك است! ستاره ها بدون هيچ سروصدايي ميميرند.» كشف بزرگ دانش آموزان راوي و تيمي از دانشمندان در مشاهدات آرشيوي كه توسط كارآموزان «ژينورا زاكانيني» و «جكسون كاد» انجام شده بود، حضور يك رويداد اختلالي جزر و مدي را كشف كردند. نوجوانان درحال بررسي داده هاي جمع آوري شده توسط رصدخانه ملي نجوم راديويي «NRAO كارل جي. جانسكي» در نيومكزيكو بودند كه متوجه شدند سيگنال هاي بسيار درخشاني در اواسط دهه 1990 مشاهده شده، تا سال 2017 ادامه داشته و سپس كم نور و محو شده است. سياهچاله اين تيم شروع به جستجوي مشاهدات ديگري از اين شي با نام «J1533+2727» كرد و دريافت كه تلسكوپ راديويي 30 فوتي (90 متري) رصدخانه «گرين بنك» همان شي را پيش از فروپاشي ناگهاني اش، در سال 1988 مشاهده كرده است. درواقع، مشاهدات گرين بنك از سال هاي 1986 و 1987 نشان داد كه اين شي حتي درخشان تر از داده هاي دهه 1990 است – كه محققان با آن ميزان درخشندگي شروع به انجام مطالعات كردند. به گفته محققان، اين جسم اكنون 500 برابر تيره تر از روشن ترين حالتي است كه در گذشته به خود گرفته بود. در تجزيه و تحليل خود اين رويداد، دانشمندان به اين نتيجه رسيدند كه فلاش درخشان احتمالا ناشي از يك سياهچاله پرجرم در فاصله 500 ميليون سال نوري از زمين است كه يك ستاره را له كرده و يك «جت راديويي» را به بيرون پرتاب كرده است. محققان اميدوارند كه اين رويداد و موارد مشابه به آن ها كمك كند تا رويدادهاي اختلال جزر و مدي كه «TDE» ناميده مي شوند را، همچنين سياهچاله هايي كه آن ها را ايجاد مي كنند و كهكشان هايي كه درون اين سياهچاله ها زندگي مي كنند را، بهتر درك كنند. «هانا دايكار» دانشجوي دكتراي دپارتمان نجوم و اخترفيزيك دانشگاه تورنتو و يكي از نويسندگان اين تحقيق گفت: «جالب است كه هيچ يك از نامزدهاي راديويي كشف شده در نوع كهكشاني كه براي TDE محبوب است، يافت نشد. يافتن تعداد بيشتري از اين TDEهاي راديويي مي تواند به ما كمك كند تا اسرار انواع كهكشان ها و تعداد آن ها را در جهان دريابيم.» دانشمندان همچنين رويداد ديگري به نام «تاسيسات گذرا يا ZTF» در رصدخانه «پالومار كالتك» گردهم آورده اند، به اين اميد كه رويدادهاي اختلال جزر و مدي بيشتري را – كه باعث انفجار امواج راديويي مي شوند – مشاهده كرد. راوي گفت: « اين اولين كشف يك نامزد TDE نسبيتي در جهان نسبتا نزديك ماست كه نشان مي دهد اين TDEهاي پرنور راديويي ممكن است رايج تر از آنچه قبلا فكر مي كرديم، باشد.» نتايج اين مشاهدات در روز دوشنبه 10 ژانويه همزمان با دويست و سي و نهمين نشست انجمن نجوم آمريكا كه به دليل همه گيري كرونا لغو شده بود، ارائه شد. مقاله توصيف كنند اين تحقيق براي انتشار در مجله «Astrophysical» پذيرفته شده است.