تبديل روغن سرخ كردني به رزين پرينتر سه بعدي (تماشا كنيد)

روغن سرخ كردني پس از دور ريختن در مسير فاضلاب رسوب كرده و سبب گرفتگي لوله ها مي شود. محققان دانشگاه تورنتو روشي ابداع كرده اند كه روغن دور ريز رستوران ها را به مواد مصرفي چاپگرهاي سه بعدي تبديل مي كند. يكي از محققان دانشگاه تورنتو سه سال قبل حين مطالعه در مورد چاپگرهاي سه بعدي متوجه شد مولكول هاي به كار رفته در پلاستيك پرينترهاي سه بعدي به چربي روغن هاي سرخ كردني شباهت دارند. اين محقق در ادامه به دنبال منبع روغن هاي سرخ كردني دور ريختني گشت و سرانجام به مك دونالد رسيد. مك دونالد، دومين رستوران زنجيره اي بزرگ دنيا محسوب شده و هزينه هاي سرسام آوري را براي دور ريختن روغن ها مي پردازد. تبديل روغن سرخ كردني به رزين قابل استفاده پروسه اي تقريباً آسان است. ابتدا روغن تميز و فيلتر شده و مولكول خاصي به نام Photoinitiator به آن اضافه مي شود. زماني كه اين مولكول در مقابل نور قرار مي گيرد تغييرات شگرفي را در ماهيت روغن به وجود مي آورد. تبديل روغن سرخ كردني به جوهر پرينتر سه بعدي توسط محققان دانشگاه تورنتو رزين توليد شده از اين روش براي استفاده در پرينترهاي سه بعدي كه به كمك تكنيك «استريوليتوگرافي» (Stereolithography) مدل هاي سه بعدي را چاپ مي كنند، مناسب است. در اين روش مايع پليمري پس از قرار گرفتن در معرض تابش نور ماوراء بنفش جامد مي شود. محققان به كمك اين روش يك پروانه پلاستيكي با جزئياتي به كوچكي 100 ميكرومتر را توليد كردند كه ساختار آن در دماي اتاق تضعيف نشده و ذوب نمي شود. علاوه بر اين مدل چاپ شده كاملاً زيست تخريب پذير بوده و محققان پس از قرار دادن آن زير خاك به مدت دو هفته متوجه كاهش وزن 20 درصدي آن به خاطر فعاليت ميكروب ها شدند. مهم ترين مزيت تبديل روغن سرخ كردني به رزين چاپگر سه بعدي، كم هزينه بودن آن است. هزينه اغلب رزين هايي كه براي پرينترهاي سه بعدي استريوليتوگرافي استفاده مي شوند، بيش از 500 دلار به ازاي هر ليتر است. براي مقايسه هر تن رزين توليد شده از اين روش حدوداً 300 دلار تمام مي شود. اين تكنيك براي رستوران هاي زنجيره اي از جمله مك دونالد كاربردي بوده ولي متأسفانه بهانه خوبي به دست آنها خواهد داد تا مشتري را به خريد غذاي ناسالم تشويق كنند.