ابتدا متان، و اكنون اكسيژن؛ نشانه ديگري از زندگي بر روي مريخ؟

ابتدا متان، و اكنون اكسيژن؛ نشانه ديگري از زندگي بر روي مريخ؟ به لطف سطح نورد كيورياسيتي ناسا، پيش تر هم مي دانستيم كه سطوح متان در گودال 154 كيلومتري گِيل، در طي ماه هاي تابستان تا حد زيادي بالا مي آيد و اينكه تراكم گاز در طي سالهاي گذشته، بنا به دلايل نامعلوم، بسيار افزايش يافته است. به گزارش ايتنا و به نقل از Space، اكنون مطالعه اي جديد نشان مي دهد كه روبات اين شش چرخ، چيزي شبيه به اكسيژن مشاهده كرده كه مي تواند نشانهٔ بالقوهٔ ديگري از زندگي در مريخ باشد. ساشيل آتريا (استاد اقليم شناسي در دانشگاه ميشيگان) مي گويد: «ما در مريخ، شاهد اين همبستگي عجيب ميان متان و اكسيژن هستيم. من فكر مي كنم اين گازها اتفاقات عجيبي در مريخ رقم مي زنند». نتايج اين گزارش جديد، نشان مي دهند كه 95 درصد از حجم هواي درون گودال گيل را دي اكسيد كربن، 2٫6 درصد از آن را نيتروژن مولكولي، 1٫9 درصد از آن را اكسيژن مولكولي، و 0٫06 درصد از آن را نيز منونوكسيد كربن تشكيل مي دهد. اين ارقام، شگفت آور نيستند؛ اما اين گروه پژوهشي متوجه شده است كه سطوح اكسيژن در طي تمامي فصول سال از الگوي ثابتي پيروي نمي كند؛ بلكه در بهار و تابستان بسيار بالاست و در طي پائيز و زمستان، افت پيدا مي كند. پژوهشگران به وارسي چندبارهٔ صحت اين داده ها پرداختند و مشخص شد كه روبات، كارش را به درستي انجام داده است. آنها چندين توضيح را نيز مورد بررسي قرار دادند؛ اما تشريح مناسبي براي اين وضعيت پيدا نكردند. براي مثال، افزايش تابستانهٔ اكسيژن از لحاظ تئوري مي تواند نتيجهٔ تجزيهٔ دي اكسيد كربن يا مولكول هاي آب در جوّ مريخ باشد. اما براي رخ دادن همچين چيزي، حجم آب در جوّ مريخ، بايد پنج برابر حجم كنوني آن باشد. در نتيجه، تغييرات اكسيژن همچون نوسانات متان، همچنان امري رمزآلود است. البته دانشمندان تأكيد دارند كه نمي توان بلافاصله نتيجه گرفت كه ميكروب هاي مريخ در اين امر دخيل هستند. در واقع احتمالاً نوعي فرايند زمين شناختي در اين رويداد مشاركت دارد. گفتني است سطح نورد كيورياسيتي از تجهيزات لازم برخوردار نيست تا مشخص كند كه آيا اكسيژن يا متان از طريق گونه هاي زيستي ايجاد شده اند يا نه. اما داده هاي بيشتر، مي توانند توضيح بيشتري براي اين شگفتي مريخ فراهم نمايند.